Η Μεγάλη Αλήθεια της Ανθρώπινης Ζωής

Δημοσιεύθηκε στις 08-09-2016

Η μεγάλη αλήθεια είναι ότι η αρχή της ανθρώπινης ζωής είναι διαδικασία, όχι μεμονωμένο γεγονός. Η ζωή ξεκινά ως ζωή. Όπως θα αναπτύξω στη συνέχεια, το ανθρώπινο είδος δεν έχει ακόμα δημιουργήσει κάτι ζωντανό από κάτι που δεν ήταν ήδη ζωντανό. Γνωρίζοντας όσα συμβαίνουν στη μήτρα, είναι ξεκάθαρο ότι, σε κάθε στάδιο της ανάπτυξης, τα κύτταρά μας είναι «ζωντανά» με διαφορετικό τρόπο.

Στη ζωντανή ουσία του σπερματοζωαρίου ενός πατέρα και του ωαρίου μιας μητέρας βρίσκεται κατά το ήμισυ το ζωντανό υλικό που απαιτείται για τη δημιουργία ενός καινούργιου πλάσματος. Όταν το σπερματοζωάριο και το ωάριο ενώνονται για να δημιουργήσουν «έναν» από εμάς, το πρώτο κύτταρο που δημιουργείται από την ένωσή τους ανταποκρίνεται στον βιολογικό ορισμό της ζωής εν γένει. Άρα, είμαστε σίγουρα ζωντανοί από το πρώτο κύτταρο της ύπαρξής μας. Η ρίζα της αντιπαράθεσης, ωστόσο, δε βρίσκεται τόσο στα ζωντανά κύτταρα, αλλά στο πότε αποκτάμε τις ιδιότητες που θεωρούμε ανθρώπινες. Και εδώ μπορεί να φανεί χρήσιμη μια ξεκάθαρη περιγραφή του τι συμβαίνει και πότε μέσα στη μήτρα.

Οι επιστήμονες δουλεύουν σκληρά για να ξεκλειδώσουν το μυστήριο σχετικά με αυτό που θέτει σε λειτουργία τον γενετικό μας κώδικα, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το DNA μας ενεργοποιείται στο στάδιο των οκτώ κυττάρων. Κατά τη διάρκεια αυτού του σταδίου της ανάπτυξης (δηλαδή κατά την ενεργοποίηση του εμβρυϊκού γονιδιώματος), αποκτάμε τα χαρακτηριστικά που έχουμε κληρονομήσει από τους γονείς μας - χαρακτηριστικά που έχουν τη δυνατότητα να καθορίσουν όσα μπορούμε να κάνουμε στη ζωή μας. Στο σημείο αυτό, η ενοποιημένη θεώρηση του κόσμου μας μπορεί να μας προσφέρει μιαν αντίληψη που δε μας δίνουν τα επιμέρους επιστημονικά πεδία και θα βγούμε σίγουρα κερδισμένοι, αν ξεπεράσουμε τα παραδοσιακά όρια που χώριζαν τις επιστήμες στο παρελθόν.

Πρόσφατες ανακαλύψεις της κβαντικής φυσικής δείχνουν, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι μας περιβάλλει μια θάλασσα ζωντανής ενέργειας. Αυτό σημαίνει ότι δε μπορούμε να διαχωρίσουμε τη ζωή από την ενέργεια που την περιβάλλει. Υπάρχουν μαζί. Αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Και μέσα από αυτή την αλληλεπίδραση εμείς βιώνουμε τη ζωή. Η υιοθέτηση ενός ολιστικού τρόπου σκέψης, μπορεί να είναι το κλειδί για να κατανοήσουμε την ενεργοποίηση του χάρτη της ζωής που κρύβει το DNA μας, στο στάδιο EGA (τέσσερις περίπου ημέρες μετά τη γονιμοποίηση). O λόγος είναι ο εξής:

Το πεδίο που μας περιβάλλει - γνωστό ως «Θεϊκή Μήτρα» και «Μυαλό του Θεού», ή απλώς «Πεδίο» - είναι αυτό που γεμίζει το «κενό διάστημα» ανάμεσα στα πράγματα. Η σύγχρονη βιολογία ονομάζει αυτό το πεδίο και τμήμα του «περιβάλλοντος» που περικλείει τα ζωντανά πράγματα. Αυτή η έννοια είναι σημαντική, αν αναρωτιόμαστε από πού ξεκινά η ανθρώπινη ζωή και τι συμβαίνει στο στάδιο των οκτώ κυττάρων. Η μελέτη της επιγενετικής έχει δείξει ότι, ναι μεν ο κώδικας του DNA υπαγορεύει στο σώμα μας πώς να λειτουργήσει, αλλά το σήμα που ενεργοποιεί τον κώδικα μοιάζει να προέρχεται απ’ έξω από το κύτταρο. Με άλλα λόγια, προέρχεται από το ίδιο το πεδίο!

Αυτό το γνωρίζουμε από τη διαδικασία της απόρριψης κυττάρων, που συμβαίνει συχνά μετά από μεταμοσχεύσεις οργάνων. Όταν ένα όργανο τοποθετείται στο σώμα ενός άλλου ατόμου, το σώμα του λήπτη δεν αναγνωρίζει τον νέο ιστό ως «δικό του». Αντιμετωπίζει τον νέο ιστό ως ξένο αντικείμενο, και τον απορρίπτει. Μια σημαντική εξέλιξη κατεγράφη, όταν οι επιστήμονες ανακάλυψαν πώς να καταστείλουν το μηχανισμό απόρριψης, ώστε τα μεταμοσχευμένα όργανα να μεγαλώσουν και να λειτουργήσουν αποτελεσματικά στο εσωτερικό του νέου οργανισμού.

Όπως εξηγεί ο φίλος μου και κυτταρικός βιολόγος Bruce Lipton, όταν το εσωτερικό ενός κυττάρου (ο πυρήνας που περιέχει το DNA) αφαιρείται από την αρχική μεμβράνη του και τοποθετείται στη μεμβράνη ενός διαφορετικού κυττάρου με διαφορετικούς υποδοχείς (αισθητήρες) στην επιφάνειά του, ενεργοποιούνται διαφορετικά τμήματα του μεταμοσχευμένου DNA. Το κρίσιμο σημείο εδώ είναι ότι το ίδιο DNA υπάρχει και στα δύο κύτταρα, αλλά οι διαφορετικοί υποδοχείς λαμβάνουν διαφορετικά είδη πληροφοριών από το πεδίο που τα περιβάλλει. Με άλλα λόγια, και στα δύο κύτταρα υπάρχει το ίδιο γενετικό αποτύπωμα, αλλά διαφορετικοί αισθητήρες συντονίζονται με το πεδίο του περιβάλλοντος. Αίφνης, όλο το πρόβλημα της απόρριψης των οργάνων, μαζί με αρκετά ακόμη μυστήρια, έγινε λιγότερο αινιγματικό.

Ο λόγος που αναφέρω αυτή την πληροφορία εδώ, είναι γιατί γνωρίζουμε ότι η ενεργοποίηση του εμβρυϊκού γονιδιώματος συμβαίνει μόνο στο στάδιο των οκτώ κυττάρων. Αυτό το γεγονός συνεπάγεται ότι μόνο σε αυτό το στάδιο - το στάδιο EGA - οι κυτταρικοί υποδοχείς μας «ξυπνούν» και λαμβάνουν το σήμα από το πεδίο που τους συντονίζει, για να παραγάγουν τα χαρακτηριστικά που μας κάνουν ανθρώπινους και μοναδικούς.

                Τα στάδια της ανθρώπινης ζωής από τη γονιμοποίηση μέχρι και τη 12η εβδομάδα, γνωστά και ως "πρώτο τρίμηνο" της κύησης.

Στην παραπάνω εικόνα αναπτύσσω μια πολύ ενδιαφέρουσα περίληψη για τα βασικά χαρακτηριστικά που οδηγούν στη γέννησή μας και για το στάδιο κατά το οποίο συνήθως αναπτύσσουμε αυτά τα χαρακτηριστικά, υπό τις συνήθεις συνθήκες μέσα στη μήτρα. Τα αναφέρω εδώ μόνο ως επιστημονικό σημείο αναφοράς: προκειμένου να έχουμε κάτι περισσότερο από μια συναισθηματική αντίδραση για να βασίσουμε την άποψή μας σχετικά με τη ζωή και την απαρχή της, κάτι στο οποίο θα ανατρέξουμε όταν θα θέλουμε να σχηματίσουμε εμπεριστατωμένη άποψη.

Κατά την έρευνα που έκανα για να εντοπίσω τις τελευταίες έρευνες που περιγράφουν τα στάδια της ανθρώπινης ζωής, ήταν προφανές ότι οι διαφορές μεταξύ των ατόμων καθιστούν δύσκολη την ακριβή χρονική τοποθέτηση των γεγονότων σε κάθε στάδιο. Για το λόγο αυτόν, οι πληροφορίες αυτές πρέπει να θεωρηθούν σύνθεση της γενικής άποψης και όχι πίνακας απόλυτης χρονικής τοποθέτησης των γεγονότων που συμβαίνουν στη μήτρα.

*Απόσπασμα από το βιβλίο του Gregg Braden H Μεγάλη Αλήθεια, που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τη Link Media.